Το βιβλίο που
κρατάτε στα χέρια σας, είτε το έχετε αγοράσει είτε το ξεφυλλίζετε –αναποφάσιστες/αναποφάσιστοι
ακόμη– σε κάποιο βιβλιοπωλείο, είναι ένα συλλογικό κομψοτέχνημα που έχει άποψη
και την εκφράζει. Εφτά γυναίκες, τέσσερις από τη Χιλή και τρεις από την Ελλάδα,
επικοινωνούν μέσα στις σελίδες του Κοίταξέ με κατάματα και το κάνουν
δημιουργικά και με τσαγανό. Κατ’ αρχάς, έχουμε τρεις καταξιωμένες συγγράφισσες
από τη Χιλή, «μέλη» μιας άτυπης, πλην όμως υπαρκτής και πολυμελούς ομάδας
γυναικών συγγραφέων από την ισπανόφωνη Λατινική Αμερική που έχουν βρει στη
μικρομυθοπλασία έναν τρόπο έκφρασης που όμοιό του δεν συναντάμε αλλού στον
πλανήτη: αυτόν τον καταγγελτικό και συνάμα διεκδικητικό, αγωνιστικό,
αισθησιακό, παιχνιδιάρικο λόγο που εκπλήσσει με τη φιλοσοφική συντομία του και
συνεπαίρνει με τον μαγικό ερωτισμό του. Τα μικροδιηγήματα αυτής της ανθολογίας
είναι τηλεγραφικά αλλά ανεξάντλητα γιατί αυτό είναι το κύριο χαρακτηριστικό της
καλής μικρομυθοπλασίας (που ουδεμία σχέση έχει με τα ανούσια και άνευρα κείμενα
που πλασάρονται ως σύντομη αφήγηση από άντρες και γυναίκες συγγραφείς
παγκοσμίως, συγγραφείς που θεώρησαν τη συντομία αυτού του κειμενικού είδους ως
παράγοντα ευκολίας και όχι λακωνικού, πλην όμως απύθμενου, βάθους σκέψεων και
συναισθημάτων).
Αυτά τα
υπέροχα χιλιανά σύντομα διηγήματα έχουμε την ευκαιρία να τα διαβάσουμε εκ
παραλλήλου και ελληνικά από μια ομάδα γυναικών μεταφραστριών, όλες τους
«ισόβια» μέλη της μεγάλης πνευματικής κοινότητας του ΑΠΘ, που μεταφράζουν με
ευαισθησία και απόλυτο επαγγελματισμό.
Χάρη,
λοιπόν, σε αυτές τις εφτά magníficas συναντιόμαστε όλοι και όλες εμείς σε αυτές τις σελίδες, για
να αφεθούμε στην καλή λογοτεχνία και να αντιληφθούμε ότι υπάρχουν πολλοί τρόποι
για να μπει ένα ακόμα ανάχωμα στη (νέα) επέλαση της βαρβαρότητας· φτάνει να το
ποθούμε με όλο μας το είναι και να το επιδιώκουμε συλλογικά, όπως ακριβώς
κάνουν οι γυναίκες αυτής της υπέροχης ανθολογίας.
Από τον πρόλογο του Κωνσταντίνου Παλαιολόγου
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου