Πέμπτη 8 Ιουνίου 2017

40 aforismos de Benjamín Prado # 40 αφορισμοί του Μπενχαμίν Πράδο

40 aforismos de Benjamín Prado

40 αφορισμοί του Μπενχαμίν Πράδο

 

 

El amor puede nacer en cualquier lugar, pero siempre muere en la cama.

Ο έρωτας μπορεί να γεννηθεί παντού, πεθαίνει όμως πάντα στο κρεβάτι.

 

El poder que alguien tiene sobre ti se calcula sumando todo aquello que te puede negar.

Η εξουσία που έχει κάποιος πάνω σου υπολογίζεται αθροίζοντας όλα όσα μπορεί να σου αρνηθεί.

 

Lo que uno oculta suele ser muy revelador.

Αυτά που αποκρύπτει κάποιος είναι συνήθως άκρως  αποκαλυπτικά.

 

¿Y si fuera la mala fama de la serpiente lo que hace que se llene de veneno?

Κι αν είναι η κακή φήμη του φιδιού εκείνη που το γεμίζει με δηλητήριο;

 

No intentes descubrir lo que ya sabes.

Μην προσπαθείς να ανακαλύψεις αυτά που ήδη ξέρεις.

 

En el amor, lo intacto es lo que no se deja de acariciar.

Στον έρωτα, το ανέγγιχτο είναι αυτό που δεν παύεις να χαϊδεύεις.

 

A menudo, lo que necesitamos ocupa el sitio de lo que nos importa.

Συχνά, αυτό που έχουμε ανάγκη καταλαμβάνει τη θέση αυτού που πραγματικά μας νοιάζει.

 

El ambicioso piensa que moviéndose en varias direcciones podrá estar a la vez en sitios diferentes.

Ο φιλόδοξος νομίζει ότι με το να κινείται σε διάφορες

κατευθύνσεις, μπορεί να βρίσκεται ταυτόχρονα σε διαφορετικά μέρη.

 

Las ganas de estar enterado es lo contrario del deseo de saber.

Η πρεμούρα να είσαι ενημερωμένος είναι το αντίθετο της επιθυμίας να γνωρίζεις.

 

Un cuchillo es un cubierto, una herramienta o un arma, dependiendo de la mano en la que acabe. Un poema también.

Ένα μαχαίρι είναι σκεύος, εργαλείο ή όπλο ανάλογα με τα χέρια στα οποία πέφτει. Ένα ποίημα επίσης.

 

Lo que pasa no deja ver lo que sucede

Αυτό που γίνεται δεν μας επιτρέπει να δούμε αυτό που συμβαίνει.

 

En este mundo sin tregua, estamos tan preocupados de no hundirnos, que nο podemos llegar al fondo de las cosas.

Σ’ αυτόν τον κόσμο με τους αμείλικτους ρυθμούς, ανησυχούμε τόσο πολύ να μην βουλιάξουμε, που δεν μπορούμε να φτάσουμε στο βάθος των πραγμάτων.

 

No me conoce nadie, incluido yo.

Κανείς δε με γνωρίζει, ούτε καν εγώ ο ίδιος.

 

Las cosas se parecen al modo en que las cuentas.

Τα πράγματα μοιάζουν στον τρόπο που επιλέγεις να τα πεις.

 

Las sombras son la rima de lo claro y lo oscuro.

Οι σκιές είναι η ομοιοκαταληξία που κάνει το φωτεινό με το σκοτεινό.

 

Descender los peldaños es perder la escalera.

Αν κατέβεις τα σκαλοπάτια, χάνεις τη σκάλα.

 

No existe peor ladrón que aquel que roba a quien no tiene nada que perder.

Δεν υπάρχει χειρότερος κλέφτης από εκείνον που κλέβει

κάποιον που δεν έχει τίποτα να χάσει.

 

Hay palabras a las que les sobran los hechos.

Υπάρχουν λέξεις για τις οποίες τα γεγονότα είναι περιττά.

 

Elegir bien es lograr que lo que tengas no sea la sombra de lo que has perdido.

Επιλέγω σωστά σημαίνει ότι τα καταφέρνω έτσι ώστε αυτό που έχω να μην είναι η σκιά αυτού που έχω χάσει.

 

Intenta que tus versos luchen contra el silencio como la estatua lucha por salir de la piedra.

Προσπάθησε οι στίχοι σου να παλεύουν ενάντια στη σιωπή όπως το άγαλμα παλεύει να βγει από την πέτρα.

 

Las líneas rectas son parte del laberinto.

Οι ευθείες γραμμές είναι μέρος του λαβυρίνθου.

 

La maleza del muro intenta recordar la casa abandonada.

Τα αγριόχορτα στον τοίχο προσπαθούν να θυμηθούν το εγκαταλειμμένο σπίτι.

 

El mentiroso acaba recordando lo que no ha sucedido.

Ο ψεύτης στο τέλος θυμάται αυτά που δεν έχουν συμβεί.

 

Nunca pierdas el tiempo en competir con los que están parados.

Ποτέ μην χάνεις τον χρόνο σου ανταγωνιζόμενος αυτούς που είναι σταματημένοι.

 

Que tu arrepentimiento no sea más grande que tu error.

Η μετάνοιά σου να μην είναι μεγαλύτερη από το σφάλμα σου.

 

Aléjate de lo que ya se ha dicho.

Απομακρύνσου απ’ ό,τι έχει ήδη ειπωθεί.

 

Tu nombre es un idioma de una sola palabra.

Το όνομά σου είναι μια μονολεκτική γλώσσα.

 

Hay mentiras tan hábiles que hacen equivocarse a las respuestas.

Υπάρχουν τόσο επιδέξια ψέματα που υποχρεώνουν τις απαντήσεις σε λάθη.

 

El inconstante tiene miedo a lo conocido.

Ο αναξιόπιστος φοβάται καθετί γνωστό.

 

Trata de envidiar sólo aquellas cosas que quieras de verdad.

Προσπάθησε να ζηλεύεις μόνο τα πράγματα που θέλεις πραγματικά.

 

La poesía hace invisible al silencio como la arquitectura le da forma al vacío.

Η ποίηση κάνει αόρατη τη σιωπή όπως η αρχιτεκτονική δίνει σχήμα στο κενό.

 

No escribas lo que ya sabes.

Μην γράφεις αυτά που ήδη γνωρίζεις.

 

Lo contrario de una pregunta es el miedo a saber.

Το αντίθετο μιας ερώτησης είναι ο φόβος της γνώσης.

 

Te lo perdono todo salvo haberte querido.

Όλα σου τα συγχωρώ εκτός από το ότι σ’ αγάπησα.

 

Olvida lo que te hizo desgraciado.

No andes sobre las huellas del animal herido.

Ξέχνα ό,τι σ’ έκανε δυστυχισμένο.

Μην βαδίζεις στα χνάρια του πληγωμένου ζώου.

 

Ser feliz es no querer ser otro.

Ευτυχία είναι να μην θέλεις να είσαι κάποιος άλλος.

 

La distancia une aún más a la gente que se quiere.

Η απόσταση ενώνει ακόμα περισσότερο τους ανθρώπους που αγαπιούνται.

 

Lo contrario de interesarse es entrometerse.

Το αντίθετο του ενδιαφέρομαι είναι χώνω τη μύτη μου.

 

La vida siempre es corta y al final no hay mayor infortunio que lo que no ha ocurrido.

Η ζωή είναι πάντα σύντομη και στο τέλος δεν υπάρχει μεγαλύτερη κακοτυχία από αυτό που δεν συνέβη.

 

Todo es el escondite de otra cosa.

Τα πάντα είναι η κρυψώνα κάποιου άλλου πράγματος. 

 

 

Ο Μπενχαμίν Πράδο (Benjamín Prado) γεννήθηκε στη Μαδρίτη το 1961. Είναι πεζογράφος, ποιητής και αφοριστής. Οι 40 αφορισμοί του προέρχονται από το βιβλίο Pura lógica (εκδόσεις Hiperión, 2012).



Η συλλογική μετάφραση είναι προϊόν του εργαστηρίου λογοτεχνικής μετάφρασης από τα ισπανικά στα ελληνικά που διοργάνωσαν το Τμήμα Ιταλικής Φιλολογίας του ΑΠΘ και η Ισπανοελληνική Ένωση Γλώσσας και Πολιτισμού της Θεσσαλονίκης στις 7 Ιουνίου 2017. Συντόνισε ο Αναπληρωτής Καθηγητής Εφαρμοσμένης Μεταφρασεολογίας Κωνσταντίνος Παλαιολόγος. Συμμετείχαν οι Νατάσα Βακουφτσή, Μαρκέλλα Βράκα, Ιωάννης Καντόπουλος, Στέλλα Μπαϊμάκη, Flor de María Nochebuena, Θανάσης Ράπτης, Αναστασία Χαμαλίδου, Σταύρος Χατζής.

Δευτέρα 5 Ιουνίου 2017

Παρουσίαση: Ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος και η ομαδική μετάφραση: Μεταφράζοντας τον Ολιβέριο Χιρόντο




Τετάρτη 14 Ιουνίου 2017
Ώρα 19:00
Αίθουσα Λόγου
Στοά του Βιβλίου

9ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΛΕΑ («Λογοτεχνία εν Αθήναις)

19.00 - 20.00 «Ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος και η ομαδική μετάφραση: Μεταφράζοντας τον Ολιβέριο Χιρόντο»
Είκοσι ποιήματα για να διαβαστούν στο Τραμ (1922)

Μεταφραστική ομάδα
: 
Κωνσταντίνος Παλαιολόγος, Ελένη Βότση, Αναστασία Γιαλαντζή, Μαρία Ζαγγίλη, Έφη Κύρλεση, Σοφία Φερτάκη.
Παρουσίαση:
Μarcos G. Breuer, Juan Vicente Piqueras, Αναστασία Γιαλαντζή, Κωνσταντίνος Παλαιολόγος.
Στα ισπανικά με διερμηνεία στα ελληνικά.





Αποτέλεσμα εικόνας για Girondo σαιξπηρικόν





Παρασκευή 2 Ιουνίου 2017

Il est bel et bon, της Mercedes Cebrián σε συλλογική μετάφραση

Il est bel et bon

                                Il est bel et bon, commère, mon mari. (...)
                                                Il ne me courrouce, ne me bat aussi.
                                                Il fait le mènage, il donne aux poulets,
                                                et je prends mon plaisir.

                                                                        Pierre Passereau, S. XVI

En esta cantimplora que acarreo
llevo un marido líquido: no lo bebo a sorbitos
para entrar en calor, sino que lo transporto, lo observo
y lo mantengo intacto. No se lo ofrezco a otros para que se reanimen,
como sin duda haría un perro San Bernardo.

Tampoco él me acaricia, porque es líquido,
pero como las manos que me dan por la calle
resultan ser de cera y fundirse al momento,
es lógico pensar: "la que pertenecía a mi marido líquido
está en la cantimplora, derretida".
La agito y algo suena: es la alianza,
que aún no la vendí.

Se desperdiga el marido por toda la botella de aluminio
en el furor de un baile sin trabas ni ataduras.
Ya no lo reconozco. Ni siquiera me habla,
pero hace compañía porque pesa
y otorga contenido al recipiente. Es el tapón de rosca
el modo más fiable
de asegurar su presencia en mi vida.

Mientras tanto, cansada de ser Calipso para otros,
ya no prometo la inmortalidad
a cualquiera que se acerque a besarme.
Antes bien les ofrezco listones de madera
para construir su balsa.

Salid a navegar, sed vuestro propio
océano, vuestro propio vaivén.





Il est bel et bon

                                Il est bel et bon, commère, mon mari. (...)
                                                Il ne me courrouce, ne me bat aussi.
                                                Il fait le mènage, il donne aux poulets,
                                                et je prends mon plaisir[1].

                                                                        Πιέρ Πασερώ, 16ος αιώνας

Σ’ αυτό το φλασκί που κουβαλάω
έχω έναν σύζυγο υγρό: δεν τον σιγοπίνω
για να ζεσταθώ, παρά τον μεταφέρω, τον παρατηρώ
και τον διατηρώ άθικτο. Δεν τον προσφέρω στους  άλλους για να [ξανανιώσουν,
όπως αναμφίβολα θα έκανε ένας σκύλος Αγίου Βερνάρδου.

Ούτε εκείνος με χαϊδεύει, γιατί είναι σε υγρή μορφή,
μα καθώς τα χέρια που μου δίνουνε στο δρόμο
είναι εντέλει από κερί και λιώνουν αμέσως,
είναι λογικό να σκεφτώ: «το χέρι που ανήκε στον υγρό σύζυγό μου
είναι στο φλασκί, λιωμένο».
Το ανακινώ και κάτι ακούγεται: είναι η βέρα,
που δεν πούλησα ακόμη.

Απλώνεται ο σύζυγός μου σ' όλη την αλουμινένια φιάλη,
μέσα στη μανία ενός έξαλλου και αχαλίνωτου χορού.
Εγώ δεν τον αναγνωρίζω. Ούτε καν μου μιλάει,
όμως μου κρατάει συντροφιά, γιατί έχει βάρος
και δίνει περιεχόμενο στο δοχείο. Είναι το βιδωτό καπάκι
ο πιο αξιόπιστος τρόπος     
να εξασφαλίσω την παρουσία του στη ζωή μου.

Στο μεταξύ, κουρασμένη να είμαι Καλυψώ για τους άλλους,
δεν υπόσχομαι πια την αθανασία
στον καθένα που ’ρχεται να με φιλήσει.
Αντιθέτως, τους προσφέρω ξύλινες σανίδες
για να κατασκευάσουν τη σχεδία τους.

Βγείτε στο πέλαγος, γίνετε ο δικός σας
ωκεανός, η δική σας περιπλάνηση.

Η Μερθέδες Θεμπριάν (Μαδρίτη, 1971) είναι συγγραφέας και μεταφράστρια.

Η συλλογική μετάφραση και επιμέλεια είναι προϊόν του μαθήματος που διδάσκει ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος στο πλαίσιο του Προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών του Τμήματος Ιταλικής Γλώσσας και Φιλολογίας του ΑΠΘ, κατεύθυνση «Μετάφραση, επικοινωνία και εκδοτικός κόσμος». Συμμετείχαν οι φοιτήτριες/φοιτητές Μαρία Βαγγέλη, Στυλιανή Μπαϊμάκη, Γεώργιος Μύσταξ, Ευρώπη Ρίζου, Ευαγγελία Φιλιππάτου, Κυριακή Φωτιάδου, Κωνσταντίνα Χριστοπούλου, Michela Corvino.




[1] Είναι όμορφος και καλός

Είναι όμορφος και καλός ο άντρας μου, φιλενάδα. […]
Ούτε μου θυμώνει, ούτε με χτυπάει.
Κάνει τις δουλειές, ταΐζει τις κότες,
κι εγώ το απολαμβάνω. (Σ.τ.Μ.)

Δευτέρα 29 Μαΐου 2017

LOS DIEZ LUGARES DE KONSTANTINOS PALEOLOGOS (entrevista, El Día de León, 27 y 28 de mayo de 2017)


LOS DIEZ LUGARES DE KONSTANTINOS PALEOLOGOS | HISPANISTA, PROFESOR Y TRADUCTOR


Konstantinos Paleologos, sentado en una de las rotondas del Campus de Vegazana de la Universidad de León. / ANA M. DÍEZ
TRAS LOS PASOS DE  
JULIO LLAMAZARES


RAQUEL SANTAMARTA | LEÓN raquel.santamarta@eldialeon.es

1. Facultad de Filosofía y Letras de la ULE. Esta facultad, una de las más antiguas de la Universidad de León, ya es un punto de referencia para Konstantinos Paleologos, invitado al último Congreso Internacional de Ficción Criminal para hablar sobre ‘Julio Llamazares o la historia que se borró’, en su condición de traductor al griego moderno de la obra literaria del escritor leonés. «Me he sentido muy bien acogido en mi primera visita a esta ciudad, porque sólo había estado en la provincia», asegura este profesor de la Universidad Aristóteles de Salónica.  

2. Río Curueño. «Fue el primer lugar de esta provincia que yo conocí hace ya 20 años», avanza antes de hablar de una corriente de agua que inspiró El río del Olvido, un viaje a pie por la ribera del Curueño que Julio Llamazares realizó durante el verano del año 1981. «Cogí una tienda de campaña y decidí, junto a mi mujer, conocerlo durante cerca de dos semanas del mes de agosto», pone de relieve. «He vuelto más veces, porque sus pueblos fueron todo un descubrimiento», apostilla.

3. Pantano del Porma. El em-
30
FIN DE SEMANA 27 Y 28 DE MAYO DE 2017  EL DÍA DE LEÓN
león
FICHA



K. PALEOLOGOS |
PROFESOR Y TRADUCTOR
Konstantinos Paleologos (Atenas, 1963) es doctor en Filología Española por la Universidad de
Granada. Trabaja como profesor titular de Traductología en la Universidad Aristóteles de Salónica. Además de traducir del castellano, el catalán y el gallego al griego distintas obras, es un aficionado a la creación de microcuentos, en los que la concesión y la necesidad de involucrar al lector en tan solo unas pocas líneas juegan un papel muy importante.
UNA ESTUPENDA RELACIÓN.
Es su cuarta visita a León, una provincia a la que llegó atraído por la obra de Llamazares, con el que mantiene una estupenda relación desde su primera toma de contacto en el Café Gijón      de Madrid. «Fue la base de mi tesis doctoral: La lentitud de        la nieve», apunta.
balse del Porma -el tercero más grande de la provincia de León después del de Riaño, en el Esla, y Bárcena en el Sil- es un lugar para Konstantinos especial. Construido por el ingeniero y escritor madrileño Juan Benet, explica que «aunque a Julio le trae malos recuerdos porque nació en Vegamián, un pueblo desaparecido el 23 de junio del año 1969 bajo sus aguas, a mí me encanta». «No deja de ser un sitio maravilloso para visitar, a pesar de que sea traumático para la gente que perdió sus casas», remarca. Un drama que Llamazares relata en su novela Distintas formas de mirar el agua.
 4. La Mata de la Bérbula. El
primer verano que Konstantinos Paleologos pasó en la provincia de León, el de 1996, La Mata de la Bérbula se convirtió en el escenario de uno de sus primeros encuentros con Julio. «Él no sabía que yo estaba en León», precisa. Por aquel entonces, según recuerda,  había traducido al griego el cuento No se mueve ni una hoja. «Este pueblo, de donde procede la familia del escritor, le llamó la atención por ese punto de equilibrio de montaña y ribera que le llevó a sentir en sus propias carnes esa «absoluta tranquilidad» de la que habla.

5.       Subida a los Picos de Europa. «El trayecto me emociona», confiesa un griego que, inicialmente, pensaba que los Picos de Europa estaban en Asturias. «Es una experiencia magnífica que ya he vivido en dos ocasiones: en 1996 y en 2010», asegura. 

6.       Babia. Babia, un rincón aislado del mundo que muchos eligen con frecuencia para evadirse de la realidad, es para Konstantinos otro lugar clave de la provincia. «Conocía la expresión ‘Estar en Babia’, e incluso la utilizaba de vez en cuando, sin saber que existía», recono-
ce. «Me sorprendió mucho», apunta sobre una comarca del noroeste formada por pequeños pueblos de casonas de piedra y tejados de pizarra como Torre de Babia, Vega de Viejos y La Cueta, donde nace el río Sil. 

7. Olleros de Sabero. Olleros de Sabero, un poblado minero perdido entre montañas donde Julio Llamazares pasó casi toda su infancia, es «el sitio donde transcurre la tercera novela de Julio, Escenas de cine mudo». Y, como tal,
Konstantinos Paleologos quiso conocerlo antes de traducirla al griego. «Él describe un paisaje blanco
(nieve) y negro (carbón), aunque yo lo vi verde y marrón», bromea.

8. La Catedral de León. El fascinante gótico afrancesado de la Pulchra leonina ha cautivado a este profesor. «Después de pasar tantos años en Andalucía (ha vivido en Granada y Sevilla), piensas que lo has visto todo en monumentos; pero la Catedral de León es una auténtica maravilla», pone de relieve. «Es increíble cómo se sostiene este edificio», asegura sobre esta joya arquitectónica sin olvidar su conjunto de vidrieras. 

9.          Paisajes literarios. «León no sería nada para mí sin los paisajes descritos por Julio en su obra», afirma «inmensamente agradecido» por haber conocido esta provincia de su mano.

10.   «La casa de mis amigos». La casa de sus amigos, Marta y José Antonio, que tienen dos hijos (Juan y Carmen), es su hogar de acogida aquí. «Es mi familia leonesa», explica. Les conoció a través de Julio y, desde entonces, la relación ha florecido. «Ella ha traído a los chicos del instituto (La Palomera) a Grecia», concluye.