Κυριακή, 26 Νοεμβρίου 2017

Δύο (ακόμα) ποιήματα του Γιώργου Αλισάνογλου μεταφρασμένα στα ισπανικά

[Νάρκες ]

Όνειρο η γυναίκα με τις κομμένες αρτηρίες
ο Δούναβης που θα έφερνε πίσω τον πατέρα
η πτώση του Τείχους στα νυφικά σου τριαντάφυλλα
Όνειρο η ψυχή που άρχισε να φουσκώνει σαν μπαλόνι
μέχρι που έκρυψε τον ήλιο

Όνειρο ότι θα ερχόμουν στον κόσμο από το αίμα των χεριών σου
ο άντρας που χάθηκε στα υδροφόρα θεμέλια δυο πολιτισμών
το φάντασμα με το νυφικό που κρεμάστηκε στο Τείχος
Όνειρο το φως που γιγαντώθηκε πάνω από τα φτασμένα όρια
κι έμεινε εκεί απόμακρο από τις εποχές
                                             να φωτίζει το τέλος της ιστορίας   
Όνειρο ήταν η ανάσα σου πάνω στις μικρές ανοιξιάτικες νάρκες

[Minas]      

Una ilusión la mujer de las arterias cortadas
el Danubio que traería de regreso a padre
la caída del Muro en tus rosas nupciales
Una ilusión el alma que empezó a inflarse como globo
hasta cubrir el sol

Una ilusión que yo vendría al mundo por la sangre de tus manos
el hombre que se perdió en los cimientos acuíferos de dos culturas
el fantasma con el vestido de novia que se ahorcó en el Muro
Una ilusión la luz que se agigantó sobre los límites ya alcanzados
y se quedó allá distante de las épocas
                                               para iluminar el fin de la historia

Una ilusión fue tu aliento sobre las pequeñas minas primaverales



[Ulysses / Circe]

Η μητέρα μου είναι μετανάστης
κρατάει στο μυαλό της την επινόηση
ενός  ποιήματος
που πάντα έρχεται πολύ αργά
εγώ λέει είμαι υπόλοιπο μιας επινόησης
που δεν πραγματώθηκε ακόμη
αν όμως κάποτε εμφανιστώ ως δημιούργημα
η μητέρα λέει θα είμαι ποίημα
μια ρωγμή στην απελπισία της
όμως πιθανόν τότε να μην έχω καμιά
άλλη χρησιμότητα
γιατί συνήθως τα ποιήματα σε τίποτε
δεν χρησιμεύουν παρά μόνον
ως πρόσκαιρα αναχώματα
σε μια –ήδη ξεπερασμένη-
στιγμιαία σύγκρουση με τον εαυτό μας
η μητέρα λέει, πως
τότε θα αναγκαστώ να σκοτώσω την μητέρα
μιας και καταργώντας τον ποιητή
εμφανίζεται η  ποίηση
όμως λέει επίσης,
πως ποτέ δεν υπήρξε αληθινή ποίηση
έτσι, γράφοντας αυτά τα λόγια
απλώς μαθαίνω να σκιαγραφώ
το αντίπαλο δέος
των συντριπτικών συγκρούσεών μου
η μητέρα λέει, αυτή
είναι μια καλή άσκηση
για να διαχωρίσουμε τους ρόλους μας
να πάψει να με φωνάζει Κίρκη
να πάψω να την λέω Οδυσσέα

[Ulysses / Circe]
                                 
Mi madre es emigrante
en la mente lleva la invención
de un poema
que siempre está llegando muy tarde
dice que  soy lo que queda de una invención
que aún no se ha realizado
y si algún día llego a aparecer como creación
dice mi madre que seré un poema
una grieta en su desesperanza
pero es posible que para entonces ya no tenga
utilidad alguna
ya que a menudo los poemas
no sirven sino
como barreras provisionales
en un – ya de por sí anticuado-
fugaz choque contra uno mismo
dice mi madre, que
para ese entonces he de matar a la madre
porque es eliminando al poeta
que aparece la poesía
pero dice también,
que jamás ha habido verdadera poesía
por ello, al escribir estas palabras
simplemente estoy aprendiendo a bosquejar
al rival imponente
de mis devastadores choques
dice mi madre que esta
es una buena práctica 
para diferenciar nuestros papeles
para que ella deje de nombrarme Circe
y para que yo deje de llamarla Ulises


Η μετάφραση των  ποιημάτων του Γιώργου Αλισάνογλου είναι προϊόν του μαθήματος που διδάσκει ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος στο πλαίσιο του Προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών του Τμήματος Ιταλικής Γλώσσας και Φιλολογίας του ΑΠΘ. Συμμετείχαν οι Flor de María Nochebuena, Χαρίκλεια Κουτρούμπα, Ελένη Παντελίδου και Σταύρος Χατζής.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου