ΥΣΤΕΡΟΒΟΥΛΗ ΑΦΑΙΡΕΣΗ
Το 1985, στις 16 Φεβρουαρίου, απεβίωσε ο Θεσσαλονικιός (γεννημένος το 1927) ποιητής και πεζογράφος Γεώργιος Σορολόπης, πιο γνωστός ως Γιώργος Ιωάννου. Όταν, την επομένη, μου ανακοίνωσε την απώλειά του ο συγγραφέας και κοινός μας φίλος Κ.Τ., θυμάμαι, νεαρός υπάλληλος βιβλιοπωλείου τότε, να μετριάζει τη λύπη μου η σκέψη ότι τουλάχιστον είχε φύγει πλήρης ημερών.
Έζησα για χρόνια με αυτή την ιδέα, κάθε φορά που θυμόμουν, διαβάζοντάς τον, έναν από τους πιο γλυκούς ανθρώπους, μαζί με την ποιήτρια Μελισσάνθη, τη Διαλεχτή Ζευγώλη και τον Πέτρο Γλέζο (εκείνο το αχώριστο συγγραφικό ζευγάρι που πέθαναν, ενενηντάχρονοι και οι δύο, το 1996, με διαφορά λίγων μηνών) και τον Αλέξανδρο Μπάρα, τον δημιουργό του συγκινητικού («ευγενούς», το αποκαλεί ο Δρακονταειδής) «Η Κλεοπάτρα, η Σεμίραμις και η Θεοδώρα», που περνούσαν, συχνά πυκνά, κυρίως τα Σάββατα, από το βιβλιοπωλείο.
Μέχρι που τις προάλλες, ψάχνοντας στο διαδίκτυο να ακούσω την «Ομόνοιά» του, μελοποιημένη από τον Νίκο Μαμαγκάκη, διάβασα ξανά ένα συνοπτικό βιογραφικό του και, κάνοντας την αφαίρεση, διαπίστωσα ότι είχε φύγει μόλις στα 57 του, δηλαδή, αρκετά νεότερος απ’ όσο είμαι εγώ σήμερα…
Μια δόση υστερόβουλης υποκειμενικότητας είναι ευκόλως (μπορεί και ευλόγως) διακριτή στην αποτίμηση εκ μέρους μου του αποτελέσματος της εν λόγω μαθηματικής πράξης.
Ιστολόγιο ΔΙΑΣΤΙΧΟ, 15/11/2025
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου