Το
1974, η θεία μου Μπεθ μετανάστευσε στις Ηνωμένες Πολιτείες με βίζα επικείμενου
γάμου. Παρέμεινε στην εν λόγω χώρα επί σαράντα χρόνια και εργάστηκε πάντα,
ταυτόχρονα, σε δύο ή τρεις δουλειές κερδίζοντας τον κατώτατο μισθό. Έφυγε από
την Κολομβία με μια υπόσχεση αγάπης, αλλά τελικά έζησε μια επισφαλή ζωή όπως
τόσοι και τόσοι μετανάστες. Όταν πλέον δεν ήθελε κανείς να την πάρει στη
δούλεψή του, επέστρεψε στη χώρα της με μία μόνο βαλίτσα στο χέρι, αφήνοντας
πίσω της ένα θολό ίχνος λήθης, όπως συμβαίνει με όλους εκείνους που η θύμησή
τους ξεθωριάζει.
Αυτό το βιβλίο είναι γραμμένο με αποσπάσματα, επιστολές,
στοιχεία, σελίδες ημερολογίων και σημειώσεις. Θραύσματα της δικής της φωνής και
των φωνών άλλων. Αλλά πάνω απ’ όλα είναι ένα ποίημα γιατί ως γνωστόν μια
ολοκληρωμένη ιστορία μπορεί να ειπωθεί μόνο μέσα από τις ρωγμές της.
Αντρέα Κότε
Η Αντρέα Κότε είναι μια από τις πιο βαθυστόχαστες,
καίριες και συναισθηματικές λυρικές φωνές της σύγχρονης λατινοαμερικανικής
ποίησης. Κολομβιανή, ζει στο Ελ Πάσο (ΗΠΑ) και εργάζεται ως καθηγήτρια
Δημιουργικής Γραφής στο Πανεπιστήμιο του Τέξας.
«Η ποίηση της Αντρέα Κότε στο Αγαπητή
Μπεθ αποτελεί μια διεισδυτική κατάδυση στην εξερεύνηση του σύγχρονου κόσμου
και των ριζών της ταυτότητας με μια παράλληλη γόνιμη και διαρκή αισθητική
δέσμευση με τις σύγχρονες υφολογικές ποιητικές προκλήσεις. Ο αέρας που
αναπνέουμε και που ορίζει τις ζωές μας, γνωρίζει τα πάντα για εμάς, για τις
μύχιες σκέψεις μας, για την πορεία μας στη γη. Με πλήρη συνείδηση αυτής της
συνθήκης, η Κολομβιανή γυναίκα, που ζει και εργάζεται στις Ηνωμένες Πολιτείες,
νιώθει τον εαυτό της και στοχάζεται πάνω στην πραγματικότητα, τον ξεριζωμό και
την αορατότητά της. Παράλληλα, όμως, ανακαλύπτει όλα όσα χωράνε στις λέξεις,
στον λόγο, και ακριβώς μέσω του ποιητικού λόγου, αναγνωρίζει τον εαυτό της και
αποκαθίσταται ως ανθρώπινο ον, γιατί είναι αποστολή της καλής ποίησης και της
μνήμης να μας αποκαταστήσει ως ανθρώπινα όντα και να γιατρέψει τις πληγές του
χρόνου».
Λουίς Γκαρθία Μοντέρο
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου