Anna Kullick Lackner (Monterrey,
1960 - 2023) fue una poeta, aforista, editora y traductora mexicana.
Η Άννα Κούλικ Λάκνερ (Μοντερέι, 1960 – 2023) υπήρξε Μεξικανή
ποιήτρια, αφορίστρια, εκδότρια και μεταφράστρια.
***
El respeto es la cumbre de hielo donde se estrellan las más bajas pasiones.
Ο σεβασμός είναι η παγωμένη κορυφή
όπου συντρίβονται τα κατώτερα πάθη.
***
En la tarde de hoy me basta el mañana. Mañana me bastará la tarde de ayer.
Στο απόγευμα του σήμερα μου αρκεί
το αύριο. Αύριο θα μου αρκεί το απόγευμα του χθες.
***
El amor no sirve para nada. Si acaso para seguir viviendo.
Ο έρωτας δεν ωφελεί σε τίποτα.
Ίσα ίσα για να συνεχίσεις να ζεις.
***
Mírame a los ojos, que de mi corazón yo me hago cargo.
Εσύ κοίτα με στα μάτια, την
καρδιά μου την αναλαμβάνω εγώ.
***
En un mundo paralelo alguien está amándome. Debo ser yo.
Σ’ ένα παράλληλο σύμπαν
κάποιος με αγαπάει. Πρέπει να ’μαι εγώ.
***
La jaula ha heredado la algarabía de mis sueños. Los pájaros que puse
adentro, no.
Το κλουβί κληρονόμησε το ξεφάντωμα
των ονείρων μου. Τα πουλιά που έβαλα μέσα, όχι.
***
Amanece y el mundo parece tan feliz… como una solitaria iglesia.
Ξημερώνει κι ο κόσμος φαίνεται
τόσο ευτυχισμένος… σαν ερημική εκκλησία.
***
La palabra tiempo no alcanza a rozar siquiera el concepto del misterio. El tiempo tuvo que nacer sin nombre.
Η λέξη χρόνος δεν φτάνει καν να
αγγίξει την έννοια του μυστηρίου. Ο χρόνος θα ’πρεπε να έχει γεννηθεί δίχως
όνομα.
***
Cuánta soledad cabe en la retórica.
Πόση μοναξιά χωράει στη
ρητορική…
***
Todo juramento lleva consigo una traición.
Κάθε όρκος κουβαλά μια
προδοσία.
***
Hasta hace poco, a la humanidad se le adoctrinaba para ser buenas personas,
para ganarse el reino de los cielos. Ahora sólo se les prepara para
merecer las ruinas de la tierra.
Μέχρι πρότινος, κατηχούσαν
τους ανθρώπους να είναι καλοί, ώστε να κερδίσουν τη βασιλεία των ουρανών. Τώρα
απλώς τους προετοιμάζουν ώστε να λάβουν τα ερείπια της γης.
***
Hasta el más saludable de los hábitos termina por enfermarte.
Ακόμα και η πιο υγιεινή συνήθεια
στο τέλος σε αρρωσταίνει.
***
Los sueños son las únicas genuinas obras de arte.
Τα όνειρα είναι τα μόνα
αυθεντικά έργα τέχνης.
***
Escribo poco. Sólo lo suficiente para no perder mi sombra.
Γράφω λίγο. Μόνο όσο
χρειάζεται για να μη χάσω τη σκιά μου.
***
Para saber si existe, visito a la vida de vez en cuando. Para ensayar su
fin, duermo a ratos.
Για να μάθω αν υπάρχει,
επισκέπτομαι πού και πού τη ζωή. Για να προβάρω το τέλος της, πότε πότε κοιμάμαι.
***
El dolor ante la muerte es egoísta. El ego es eterno.
Ο πόνος του θανάτου είναι εγωιστικός.
Το εγώ είναι αιώνιο.
***
El signo de infinito tiene un nudo inescrutable.
Το σύμβολο του απείρου έχει
έναν αδιευκρίνιστο κόμπο.
***
Al depurar y corregir los recuerdos de los hijos, los padres les editamos
la vida.
Ξεδιαλέγοντας και διορθώνοντας
τις αναμνήσεις των παιδιών μας, εμείς οι γονείς μοντάρουμε τη ζωή τους.
H συλλογική απόδοση των αφορισμών της
Άννα Κούλικ Λάκνερ είναι προϊόν εργαστηρίου μετάφρασης που οργάνωσαν και συντόνισαν ο Εδουάρδο Λουθένα
και ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος τον Οκτώβριο του 2025. Συμμετείχαν οι: Δέσποινα
Γιαβάση, Χρυσάνθη Γιαννιά, Χριστίνα Δημητρίου, Κωνσταντίνα Ελμαλόγλου, Αλίκη
Μανωλά, Σεμίνα Μπάφα, Ματίνα Μπίλλια, Χρυσούλα Ξένου, Χριστίνα
Ουσταμπασίδου, Γιώτα Ρόμπολα, Τζίνα
Ρουμπέα, Ειρήνη
Τζαμαλή, Γεώργιος Τζιρίτης, Σοφία Φερτάκη.
